ای امانت خدا!  ای فرزندم! نه ماه سال تحصیلی به چشم بر هم زدنی سپری شد، با عشقی سرشار تو را در آغوش پر مهر مدرسه پذیرفتم و هر روز به شوق دیدار تو به مدرسه آمدم. تویی که با نگاه مهربان و لبخند گرمت ، مشکلات کارم را هموار کردی.

دخترم! تو را مانند فرزندم در قلبم جای دادم زیرا پشت نگاه معصومانه تو ، نگاه ملتمسانه مادری را می دیدم که می گفت: این فرزند دلبند من است، با او مدارا کن!... و من ...

عزیزم! بارها لقمه گاز زده ات را تعارفم کردی و با زبان کودکانه ات گفتی دوستم داری و با همین محبت های خالصانه ات به کارم امیدوارم کردی و با صفایت در دلم خانه کردی.

و اینک پدر و مادر گرامی! من این گلهای زیبا و مهربان را به امنیت خانه شما می سپارم تا شاید سالی دیگر و تلاشی دیگر خدمتگزار شما باشم.

شبنم موسویان- مدیر مرکز آموزش استثنایی کوثر